De overweging

DE OVERWEGING   

Op het moment hebben we allebei een hele gave baan waar we allebei met heel veel plezier iedere dag naar toe gaan. Ik ben directeur van m’n eigen bedrijf in verpakkingsmaterialen en Sasha heeft een hoge directiefunctie binnen een corporate. Dit gegeven maakt het lastig om afscheid te nemen (of een flinke pauze). Eigenlijk is het onmogelijk onze droom achterna te gaan zonder daar iets voor op te geven. Ondertussen gaan de kinderen natuurlijk ook naar school en hebben zij een sociaal leven opgebouwd in onze buurt en op hun school. Zou het niet egoïstisch zijn hen deze stabiele basis af te nemen door onze droom te willen najagen? Ergens houdt het ons toch tegen deze knoop door te hakken.

We zijn zo gelukkig met ons huidige bestaan, is het niet de goden verzoeken om dat op te geven? Wat krijgen we ervoor terug? En zijn we niet de boel aan het romantiseren? Onze omgeving verklaart ons voor gek als we het erover hebben en eerlijk gezegd doen we dat al veel minder omdat er zoveel kritiek is op onze denkwijze. Ook onze ouders zouden het verschrikkelijk vinden om hun kleinkinderen veel minder te zien en dat willen we ze ook niet aandoen. Al met al een pittig besluit waar we veel rekening moeten houden met externe factoren.